สามนาฬิกาที่อยู่เบื้องหลังบิลค่า Demurrage

ตู้ออกจากโรงงานวันอังคาร เข้าท่าวันพุธ อยู่ในกรอบ free time ที่มีคนบอกไว้อย่างสบาย ๆ อีกหกสัปดาห์ต่อมามีใบแจ้งหนี้มาถึง เป็นค่า demurrage สิบเอ็ดวันของตู้ใบเดียวกันนั้น

ฝั่งคุณไม่มีอะไรผิดพลาดเลย เรือต่างหากที่ผิด

Demurrage และ Detention เป็นค่าใช้จ่ายเพียงชุดเดียวในงานส่งออกที่มิเตอร์เดินอยู่กับอุปกรณ์ที่ไม่ได้อยู่ในมือคุณแล้ว ในสถานที่ที่คุณเข้าไปไม่ได้ และขับเคลื่อนด้วยเหตุการณ์ที่ไม่มีใครแจ้งคุณ นั่นคือเหตุผลที่มันถูกโต้แย้งมากกว่ารายการอื่นใดบนบิลค่าขนส่ง และเป็นเหตุผลที่การโต้แย้งเกือบทุกครั้งแพ้

ที่แพ้เพราะมักเถียงผิดประเด็น ผู้ส่งออกไปเถียงเรื่องอัตรา ทั้งที่อัตรานั้นประกาศไว้แล้วและจะไม่ขยับ สิ่งที่ตัดสินขนาดของบิลคือ นาฬิกาเรือนไหนกำลังเดิน เริ่มเดินเมื่อไร และอะไรทำให้มันหยุด

มีนาฬิกาสามเรือน และมีเพียงเรือนเดียวที่จับเวลาในลานของคุณ

คำว่า demurrage ถูกใช้เรียกรวมกันหมด แต่จริง ๆ มันคือค่าใช้จ่ายสามอย่างที่วัดสามสิ่งต่างกัน และเก็บภายใต้กติกาคนละชุด

ค่าใช้จ่าย	วัดอะไร	ตู้อยู่ที่ไหน
Detention	คุณครอบครองตู้ของสายเรืออยู่นอกท่า ท่าเรือ หรือลาน เกิน free time	โรงงานคุณ ลานคุณ บนรถบรรทุก
Demurrage	คุณครอบครองตู้ของสายเรืออยู่ในท่า ท่าเรือ หรือลาน เกิน free time	กองอยู่ในท่า รอเรือ
Storage	การใช้พื้นที่ท่า ท่าเรือ หรือลานนั้นเอง เกิน free time	กองเดียวกัน แต่เก็บโดยเจ้าของพื้นที่

มีเพียงอย่างแรกที่เกี่ยวกับคุณ Detention คือนาฬิกาที่เดินขณะตู้จอดอยู่ที่โรงงานเพื่อบรรจุสินค้า และเป็นเรือนเดียวที่การทำงานของคุณควบคุมได้ตั้งแต่ต้นจนจบ

Demurrage คือตัวที่สร้างใบแจ้งหนี้เซอร์ไพรส์ เพราะในงานส่งออกมันเดินหลังจากคุณทำงานเสร็จแล้ว ตู้อยู่ในท่า คุณแตะไม่ได้ ย้ายไม่ได้ และทำให้เรือออกเร็วขึ้นก็ไม่ได้

สายเรือบางรายรวมสองเรือนเป็นนาฬิกาเดียว ครอบคลุมตั้งแต่รับตู้เปล่าจนถึงยกลงเรือ ฟังดูเหมือนทำให้ง่ายขึ้น แต่ไม่ใช่ ตามที่หัวข้อถัดไปจะแสดง

นาฬิกาฝั่งส่งออกเริ่มเดินตอนคุณรับตู้เปล่า ไม่ใช่ตอนบรรจุสินค้า

ถ้าเรียงตั้งแต่ต้นจนจบ งานส่งออกวิ่งผ่านนาฬิกาแบบนี้

1. คุณรับตู้เปล่าจากลาน Detention เริ่มวันนั้น และวันที่รับนับด้วย
2. คุณบรรจุสินค้าและส่งเข้าท่า Detention หยุดในวันที่ตู้เข้าท่า และวันนั้นก็นับด้วย
3. Demurrage เริ่มในวันเข้าท่าวันเดียวกันนั้น และวันนั้นถูกนับอีกครั้ง
4. เรือออก Demurrage หยุด

มีสองจุดในลำดับนี้ที่คนพลาดกันบ่อย

วันเข้าท่าอยู่ในนาฬิกาทั้งสองเรือน เงื่อนไขในไทยของสายเรือรายหนึ่งระบุว่า Detention สิ้นสุดโดยรวมวันที่นำตู้สินค้าเข้าท่า และ Demurrage เริ่มโดยรวมวันเดียวกันนั้น เป็นเวลาจริงหนึ่งวัน แต่เป็นวันที่เรียกเก็บเงินสองวัน

ไม่มีอะไรในข้อ 4 ที่เป็นของคุณ ตารางอัตราในไทยของสายเรือระดับโลกรายหนึ่งให้ demurrage ฝั่งส่งออกสิ้นสุดในวันที่เรือออกจริง อีกรายให้สิ้นสุดที่ ETD แรก ที่มีสถานะเปิดรับตู้ตามที่ประกาศบนเว็บ e-service ของตนเอง

อ่านสองอันนี้เทียบกัน เพราะเมื่อเรือออกช้า ข้อเท็จจริงชุดเดียวกันจะให้บิลคนละใบ ถ้าวัดถึงวันที่เรือออกจริง เรือที่ออกช้าสี่วันก็เพิ่มสี่วันเข้านาฬิกาของคุณ ถ้าวัดถึง ETD แรก มันไม่เพิ่ม

นี่คือความต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างสายเรือสองรายในเส้นทางเดียวกัน มีค่ามากกว่าการต่อรองค่าระวางส่วนใหญ่ และไม่ปรากฏอยู่ในใบเสนอราคาค่าระวางเลย

Free time ไม่ใช่ตัวเลขกลางของตลาด และช่วงห่างกว้างมาก

ไม่มีมาตรฐาน สายเรือสามรายที่ประกาศอัตราปัจจุบันสำหรับท่าเรือไทยเดียวกัน ไม่ตรงกันเลยว่าคุณได้กี่วัน วันเหล่านั้นแยกกันหรือใช้ร่วมกัน และเสาร์อาทิตย์นับหรือไม่

ตารางอัตราของสายเรือ	Free time ฝั่งส่งออก ตู้แห้ง	นับอย่างไร
สายเรือระดับโลกรายหนึ่ง	Demurrage 6 วัน และ Detention 6 วัน คิดเป็นศูนย์ เริ่มเก็บเงินวันที่ 7 ของแต่ละเรือน	นาฬิกาสองเรือนแยกกัน
สายเรือระดับโลกอีกราย	Demurrage 7 วัน และ Detention 7 วัน	วันตามปฏิทิน ระบุชัดว่ารวมเสาร์ อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์
สายเรือภูมิภาคที่ตั้งอยู่ในไทย	5 วัน แล้วเริ่มเก็บตั้งแต่วันที่ 6	ระบุบนตารางอัตราว่าเป็น free time แบบรวม

ดูสิ่งที่ตารางนั้นบอกจริง ๆ จำนวนวันที่ถูกนับตามอัตราที่ประกาศของสามสายเรือในเส้นทางเดียวกัน อยู่ระหว่าง 5 วันถึง 14 วัน ไม่ใช่ 5 ถึง 7 แต่เป็น 5 ถึง 14 เพราะสองในสามรายให้นาฬิกาสองเรือน ส่วนรายที่สามให้เรือนเดียว

นั่นคือกับดักของ free time แบบรวม 5 วันแบบรวมไม่ได้น้อยกว่า 6 บวก 6 อยู่นิดหน่อย แต่มันคืองานส่งออกทั้งงาน ตั้งแต่รับตู้เปล่าจนถึงยกลงเรือ อยู่ในงบประมาณห้าวันเดียว

ยังมีอีกสามอย่างในตารางเหล่านั้นที่เปลี่ยนตัวเลขจริงโดยไม่เปลี่ยนพาดหัว

เป็นวันตามปฏิทิน ไม่ใช่วันทำการ ตารางหนึ่งเขียนไว้ชัดว่าวันฟรีรวมเสาร์ อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ เข้าท่าวันพฤหัสก่อนสงกรานต์ แล้ว free time ที่ถูกเสนอมาก็หมดไปกับวันที่ท่าเรือไม่ได้จะขยับอะไรอยู่แล้วเป็นส่วนใหญ่

สินค้าอันตรายได้น้อยกว่า ตารางของสายเรือภูมิภาคไทยให้ตู้ทั่วไปแบบ GP และ HC มี demurrage ฟรี 5 วัน ส่วนสินค้าอันตรายได้ 2 วัน เส้นทางเดียวกัน ท่าเดียวกัน ขนาดตู้เดียวกัน แต่ได้ไม่ถึงครึ่ง

ตู้เย็นได้น้อยกว่าและแพงกว่ามาก ในตารางหนึ่ง free time ของ demurrage ฝั่งส่งออกลดจาก 7 วันเหลือ 5 วันสำหรับตู้เย็น อีกตารางหนึ่ง ตู้เย็น 20 ฟุตคิด 2,000 บาทต่อวัน ขณะที่ตู้ 20 ฟุตธรรมดาคิด 600 บาท และขึ้นเป็น 3,000 บาทเทียบกับ 1,200 บาท งานส่งออกควบคุมอุณหภูมิที่เกินมาหนึ่งสัปดาห์ไม่ใช่เศษเงินบนบิล

เข้าท่าที่ลานตู้ในประเทศ คือการใช้ free time ไปกับขาที่สายเรือวิ่งเอง

นี่คือส่วนที่สำคัญที่สุดสำหรับคนที่ส่งออกจากกรุงเทพ และแทบไม่มีใครอธิบายตอนจอง

Demurrage ฝั่งส่งออกเริ่มเมื่อตู้เข้าท่า ท่าเรือ หรือลาน ที่ตกลงกันไว้ และหยุดเมื่อเรือออก ดังนั้นถ้าคุณเข้าท่าที่ ICD ลาดกระบังแทนที่จะเป็นแหลมฉบัง นาฬิกา demurrage ของคุณเริ่มที่ลาดกระบัง และไม่หยุดจนกว่าเรือจะออกจากแหลมฉบังซึ่งอยู่ห่างออกไปราว 90 กิโลเมตร การเคลื่อนย้ายด้วยรถไฟหรือรถบรรทุกระหว่างสองจุดนั้น ซึ่งเป็นขาในประเทศของสายเรือเอง เกิดขึ้นภายใน free time ของคุณ

ตารางอัตราทั้งสองฉบับที่ระบุถึงลานตู้ในประเทศปฏิบัติแบบเดียวกัน ตารางของสายเรือภูมิภาคไทยระบุกรุงเทพ แหลมฉบัง และลาดกระบังไว้ใต้ชุดตัวเลขเดียวกัน และเพิ่มว่าอัตรานี้ใช้กับ ICD และ CFS ในประเทศด้วย ส่วนหมายเหตุฝั่งนำเข้าของสายเรือระดับโลกนับ free time จากการนำตู้สินค้าใบสุดท้ายเข้า ICD หรือท่าเรือลำเลียง ซึ่งเป็นหลักการเดียวกันในทางกลับ

สำหรับผู้ส่งออกในกรุงเทพ นี่ไม่ใช่ทางเลือก หน้าข้อมูลประเทศไทยของสายเรือรายหนึ่งระบุตรง ๆ ว่าไม่รับตู้แบบ CY ที่คลองเตยสำหรับงานส่งออก และให้สินค้าในเขตกรุงเทพใช้ ICD ลาดกระบัง ซึ่งห่างจากใจกลางกรุงเทพ 25 กิโลเมตร และห่างจากแหลมฉบัง 90 กิโลเมตร ถ้างบ free time ของคุณตั้งอยู่บนสมมติฐานว่านาฬิกาเริ่มที่ท่าเรือ มันผิดไปเท่ากับเวลาที่ขาในประเทศและการรอที่ท่าใช้ไป

หน้าเดียวกันยังมีรายละเอียดเรื่องลานตู้ในประเทศอีกข้อที่ควรรู้ก่อนวางแผนโหลดหนัก ที่ ICD ลาดกระบัง สายเรือรายนั้นรับน้ำหนัก 27 ตันในตู้แห้ง 20 ฟุต และ 26 ตันในตู้ 40 ฟุต ขณะที่แหลมฉบังใช้พิกัดบรรทุกของตัวตู้เอง โหลดที่วางแผนไว้ตามพิกัดของท่าเรืออาจเข้าลานไม่ได้เลย ซึ่งกลายเป็นการวางแผนใหม่ การเคลื่อนย้ายรถอีกรอบ และวันที่หายไปจากนาฬิกา น้ำหนักกับ free time ดูเหมือนเป็นคนละปัญหา จนกระทั่งวันที่มันเป็นปัญหาเดียวกัน

กลไกสองอย่างที่ทำให้บิลใหญ่กว่าจำนวนวันที่เห็น

ETD ที่ถูกตรึงไว้ หน้าข้อมูลประเทศไทยของสายเรือรายหนึ่งระบุว่าค่า demurrage และ detention ฝั่งส่งออกคำนวณจาก ETD ที่มีผลอยู่ ณ สองวันก่อนรับตู้เปล่า การคำนวณจึงยึดโยงกับตารางเรือแบบที่มันเป็นก่อนคุณเริ่มบรรจุสินค้า ถ้าเที่ยวเรือขยับหลังจากนั้น การคำนวณไม่ได้ตามเรือไปด้วย การรับตู้เปล่าเร็วโดยอิงตารางเรือที่ต่อมาเลื่อน จึงเป็นการตัดสินใจที่มีต้นทุนในแบบที่ไม่มีใครเตือนตอนนั้น

Jump tariff ตารางเหล่านี้เป็นขั้นบันไดทุกฉบับ ถูกในไม่กี่วันแรกที่เรียกเก็บ แล้วไต่ขึ้นสองหรือสามขั้น หมายเหตุของสายเรือรายหนึ่งระบุว่าเมื่อเกิน free time หรือเมื่อมีข้อยกเว้นตามข้อตกลงอัตราหรือสัญญาบริการ จะไม่คิดจากขั้นแรก แต่ใช้ jump tariff แทน

เรื่องนี้มีผลโดยตรงกับทุกอย่างที่คุณต่อรอง การได้ free time เพิ่มอีกเจ็ดวันไม่ได้ทำให้บันไดราคาเริ่มใหม่จากขั้นล่างสุด มันแค่เลื่อนจุดเริ่มเก็บเงินออกไป ขณะที่บันไดยังไต่ขึ้นอยู่ข้างหลัง วันแรกที่คุณจ่ายจริงจึงอาจเป็นวันในขั้นกลางหรือขั้นบนสุด ในตารางส่งออกฉบับหนึ่ง ขั้นบนสุดสูงกว่าขั้นแรกเกินสองเท่าครึ่ง คือ 1,550 บาทเทียบกับ 600 บาทสำหรับตู้แห้ง 20 ฟุต และ 2,200 บาทเทียบกับ 900 บาทสำหรับตู้ 40 ฟุต

พูดแบบใช้งานได้ วันฟรีที่เพิ่มขึ้นกับอัตรารายวันที่ถูกลงไม่ใช่ของชิ้นเดียวกัน และวันที่เพิ่มมามีค่าน้อยกว่าที่ตาเห็น ถ้าการเกินเวลาของคุณมักเป็นครั้งละยาว ๆ สิ่งที่ควรต่อรองคือโครงสร้างขั้นบันได ถ้าเกินสั้น ๆ แต่บ่อย สิ่งที่ควรต่อรองคือจำนวนวันฟรี

ทำไมใบแจ้งหนี้ยังตามมาถึงคุณ ทั้งที่สินค้าไม่ใช่ของคุณแล้ว

นี่คือส่วนที่ดักผู้ส่งออกที่ขายด้วยเงื่อนไขซึ่งผู้ซื้อควรรับผิดชอบทุกอย่างตั้งแต่ท่าเรือเป็นต้นไป

ภายใต้ใบตราส่งมาตรฐาน คำว่า Merchant ไม่ได้หมายถึงบริษัทเดียว ชุดเงื่อนไขที่ใช้กันแพร่หลายชุดหนึ่งนิยามให้รวมผู้ส่งของ ผู้ทรงใบตราส่ง ผู้รับตราส่ง ผู้รับสินค้า ผู้ใดก็ตามที่เป็นเจ้าของหรือมีสิทธิครอบครองสินค้าหรือใบตราส่ง และผู้ที่กระทำการแทนบุคคลเหล่านั้น จากนั้นอีกข้อหนึ่งกำหนดให้ทุกคนที่อยู่ในนิยามนั้น รวมถึงตัวการของเขา รับผิดร่วมกันและแทนกัน ต่อผู้ขนส่งสำหรับทุกสิ่งที่ Merchant ค้างอยู่

รับผิดร่วมกันและแทนกันแปลว่าผู้ขนส่งไม่ต้องหาว่าใครเป็นต้นเหตุ เขาเรียกเก็บเต็มจำนวนจาก Merchant รายที่เก็บง่ายที่สุดได้เลย ถ้าผู้ซื้อของคุณในประเทศปลายทางทิ้งตู้ไว้หน้าท่าเป็นเดือน คุณก็อยู่ในนิยาม Merchant บนใบตราส่งฉบับนั้น

ยังมีอีกข้อหนึ่งที่ปิดทางออกที่ชัดเจนที่สุด เมื่อผู้ขนส่งรับคำสั่งให้ไปเก็บค่าระวาง อากร ค่าธรรมเนียม และค่า demurrage หรือ detention จากผู้ส่งของ ผู้รับตราส่ง หรือผู้ใดก็ตาม แล้วผู้นั้นไม่ชำระเมื่อถึงกำหนด Merchant ยังคงต้องรับผิดเมื่อมีหลักฐานการทวงถาม คำว่า freight collect เป็นคำสั่งเรื่องการวางบิล ไม่ใช่การโอนความรับผิด

ยังมีอีกสามข้อในเงื่อนไขชุดเดียวกันที่ควรอ่านสักครั้ง เพราะมันตัดสินว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังบิลไม่ได้รับชำระ

• ตู้อยู่ในความเสี่ยงของคุณตั้งแต่วินาทีที่คุณรับมา ตู้ที่ส่งมอบให้ Merchant เพื่อบรรจุสินค้าอยู่ในความเสี่ยงของ Merchant แต่ผู้เดียวจนกว่าจะส่งคืน พร้อมข้อสัญญาชดใช้สำหรับความสูญหาย ความเสียหาย ความล่าช้า และข้อเรียกร้องจากบุคคลภายนอกอันเกิดจากการใช้ตู้ของคุณ
• สิทธิยึดหน่วงกว้างและอยู่ยาว ผู้ขนส่งมีสิทธิยึดหน่วงเหนือสินค้าและเอกสารสำหรับเงินทุกจำนวนที่ต้องชำระ ขยายไปถึงหนี้ที่ค้างอยู่ตามสัญญาอื่นที่ไม่เกี่ยวกับการขนส่งเที่ยวนั้น ใช้สิทธิได้ทุกเวลาและทุกสถานที่ พร้อมอำนาจขายทอดตลาดหรือขายโดยวิธีอื่นได้โดยไม่ต้องบอกกล่าว และยังคงอยู่แม้ส่งมอบสินค้าแล้ว
• สินค้าที่ไม่มีผู้มารับกลายเป็นปัญหาการกำจัด ไม่ใช่ปัญหาการเก็บรักษา ถ้าไม่มีผู้มารับภายในเวลาอันสมควร หรือผู้ขนส่งเห็นว่าจะเกิดค่าใช้จ่ายเกินมูลค่าสินค้า ผู้ขนส่งอาจขาย ทิ้ง หรือจำหน่ายสินค้าโดยไม่ต้องบอกกล่าว โดยเป็นความเสี่ยงและค่าใช้จ่ายของ Merchant และนำเงินที่ได้ไปหักหนี้ การนำสินค้าขึ้นเก็บบนฝั่งหลังจากไม่มีผู้มารับถือเป็นการส่งมอบโดยชอบ ซึ่งทำให้ความรับผิดของผู้ขนส่งต่อสินค้าสิ้นสุดลง ขณะที่ค่าใช้จ่ายยังเดินต่อ

อัตราที่ประกาศไว้ก็ไม่ใช่เอกสารแยกที่คุณไม่เคยลงนามเช่นกัน ใบตราส่งนำอัตราของผู้ขนส่งเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาโดยการอ้างอิง และระบุชัดให้ใส่ใจเงื่อนไขเรื่องเวลาฝากปลอดค่าใช้จ่ายกับค่า demurrage และ detention ตัวเลขเหล่านั้นเป็นส่วนหนึ่งของสัญญา ไม่ว่าจะมีใครเปิดหน้านั้นอ่านหรือไม่

ถ้าจะสู้ ต้องไปสู้ที่ไหน

ควรรู้ไว้ก่อนตัดสินใจว่าใบแจ้งหนี้ที่โต้แย้งอยู่คุ้มกับการสู้หรือไม่

ใบตราส่งของสายเรือรายใหญ่รายหนึ่งใช้กฎหมายอังกฤษ และให้ศาลสูงอังกฤษมีเขตอำนาจแต่เพียงผู้เดียว โดยตัดเขตอำนาจศาลของประเทศอื่นออก ส่วนงานที่เกี่ยวกับสหรัฐใช้กฎหมายสหรัฐและศาลกลางที่นิวยอร์กแทน จากนั้นเพิ่มว่าผู้ขนส่งอาจเลือกฟ้อง Merchant ต่อศาลที่มีเขตอำนาจ ณ ที่ทำการของ Merchant ได้ตามดุลพินิจของตนเอง

นี่คือทางเดียวโดยตั้งใจ ถ้าคุณจะฟ้องเขา คุณไปลอนดอน ถ้าเขาจะฟ้องคุณ เขามากรุงเทพ

เงื่อนไข demurrage และ detention ที่แยกออกมาของสายเรือรายนั้นก็ทำแบบเดียวกันจากอีกด้าน คือใช้กฎหมายและเขตอำนาจตามสัญญารับขน และผู้ขนส่งอาจเลือกใช้กฎหมาย ณ ภูมิลำเนาทางธุรกิจหลักของคุณ หรืออนุญาโตตุลาการภายใต้กฎหมายนั้นแทนก็ได้

ทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องผิดปกติหรือซ่อนเร้น มันเป็นเพียงเหตุผลว่าทำไมงานที่ได้ผลเรื่อง demurrage จึงเกิดขึ้นก่อนจอง ไม่ใช่หลังได้ใบแจ้งหนี้ นี่คือการต่อรองทางการค้ากับสายเรือ ไม่ใช่คดีในศาลไทย

ขอตัวเลขจากสายเรือของคุณเองก่อนจองครั้งหน้า

ทุกอย่างข้างบนนี้ประกาศไว้แล้ว แต่ไม่มีใครยกมาให้เอง ขอเจ็ดข้อนี้เป็นลายลักษณ์อักษร พร้อมกับอัตราค่าระวาง

1. จำนวนวันฟรีของ demurrage จำนวนวันฟรีของ detention และแยกกันหรือรวมกัน คำถามที่มีค่าที่สุด และเป็นตัวแยกระหว่าง 5 วันกับ 14 วัน
2. วันตามปฏิทินหรือวันทำการ และวันหยุดนักขัตฤกษ์นับอย่างไร
3. อะไรทำให้นาฬิกา demurrage หยุด วันที่เรือออกจริง หรือ ETD ณ วันใดวันหนึ่งก่อนหน้า ขอให้เขาระบุให้ชัด เพราะมันคือความต่างระหว่างเรือออกช้าเป็นปัญหาของคุณ กับเป็นปัญหาของเขา
4. การคำนวณใช้ ETD ตัวไหน ถ้าเที่ยวเรือขยับหลังจากคุณรับตู้เปล่าไปแล้ว
5. บันไดขั้นราคาทั้งชุด ไม่ใช่แค่ขั้นแรก ถามว่าวันที่ 12 และวันที่ 30 ราคาเท่าไร ไม่ใช่แค่วันที่ 7
6. free time ของคุณเริ่มที่ ICD หรือที่ท่าเรือ ถ้าคุณเข้าท่าที่ลานในประเทศ
7. ตัวเลขของตู้เย็นและสินค้าอันตรายแยกต่างหาก ถ้าคุณส่งอย่างใดอย่างหนึ่ง มันไม่ใช่ตัวเลขพาดหัว

จากนั้นตีราคาความเสี่ยงนี้แบบเดียวกับที่คุณตีราคารายการยกเว้นอื่นในใบเสนอราคาค่าขนส่ง คือที่ความถี่ที่คุณเจอจริง สายเรือสองรายที่เสนอค่าระวางต่างกันไม่ถึงร้อยละ 3 ไม่ได้ใกล้กันเลย ถ้ารายหนึ่งให้ free time แบบรวม 5 วัน อีกรายให้ 14 วัน และคุณเกินเวลาปีละสี่ครั้ง

สิ่งที่ควรเปลี่ยนวันจันทร์นี้

• ดึงงานจองส่งออกยี่สิบครั้งล่าสุด แล้ววัดสองช่วง คือรับตู้เปล่าถึงเข้าท่า และเข้าท่าถึงเรือออกจริง ช่วงแรกคือการทำงานของคุณ ช่วงที่สองไม่ใช่ และถ้าช่วงที่สองยาวเป็นประจำ free time ของคุณกำลังถูกใช้ไปกับครึ่งหลัง
• เลิกรับตู้เปล่าล่วงหน้าเพราะ "กันไว้ก่อน" ทุกวันที่ตู้เปล่าจอดอยู่ที่โรงงานคือวัน detention ที่ถูกใช้ไป และในตารางที่ใช้ free time แบบรวม มันหักออกจากวันที่คุณจะต้องใช้ที่ท่าโดยตรง
• ตรวจว่าคุณเข้าท่าที่ ICD หรือไม่ ถ้าใช่ ให้บวกขาในประเทศเข้าไปในการคำนวณ free time เพราะตารางอัตราบวกไปแล้ว
• ขอบันไดขั้นราคาก่อนต่อรองวันฟรี ถ้าคุณมักเกินเวลานาน ขั้นบันไดมีค่ามากกว่าจำนวนวัน
• ดูวันฟรีของตู้เย็นและสินค้าอันตรายแยกต่างหาก เพราะมันสั้นกว่าและอัตรารายวันสูงกว่าหลายเท่า
• อ่านข้อ Merchant บนใบตราส่งที่คุณใช้จริง ถ้าคุณขายด้วยเงื่อนไขที่ผู้ซื้อจ่ายค่าใช้จ่ายปลายทาง คุณก็ยังอยู่ในนิยามนั้น และความรับผิดร่วมกันและแทนกันแปลว่าผู้ซื้อที่ทิ้งตู้ไว้ต่างประเทศคือใบแจ้งหนี้ของคุณ
• ดูปฏิทินให้ดี free time ที่นับเป็นวันตามปฏิทินคร่อมสงกรานต์หรือปีใหม่มีค่าเพียงเศษเสี้ยวของ free time เท่ากันในสัปดาห์ธรรมดา วางแผนวันเข้าท่าแบบเดียวกับที่คุณวางแผนจองรถบรรทุกรอบช่วงเวลาห้ามวิ่ง
• เมื่อใบแจ้งหนี้มาถึงจริง ให้ตรวจการคำนวณก่อนตรวจอัตรา ดูวันที่ ดูว่าวันเข้าท่าถูกคิดเงินสองครั้งหรือไม่ ดูว่าวันแรกที่เรียกเก็บใช้ขั้นไหน และดูว่านาฬิกาถูกวัดถึงอะไร ข้อผิดพลาดอยู่ตรงนั้น

Free time เป็นสิ่งเดียวในงานส่งออกที่คุณได้รับมา มองไม่เห็นตอนมันถูกใช้ไป และถูกเรียกเก็บทีหลัง หาให้เจอว่าคุณมีกี่วันจริง ๆ และวันไหนบ้างที่เป็นของเรือคนอื่น